AP Politics: ఆంధ్రప్రదేశ్ రాజకీయాలు ఇప్పుడు ఒక ప్రమాదకరమైన మలుపులో ఉన్నాయి. అధికారం మారినా, పాలకులు మారినా.. క్షేత్రస్థాయిలో రాజకీయ సంస్కృతి మాత్రం మారడం లేదని ప్రస్తుత పరిణామాలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి. గత ఐదేళ్ల వైసీపీ (YCP) పాలనలో సాగిన ‘దాడుల పరంపర’ను ప్రజలు అసహ్యించుకుని మార్పు కోరుకుంటే, ఇప్పుడు అదే బాటలో టీడీపీ (TDP) పయనిస్తోందా అన్న అనుమానాలు సామాన్యుల్లో బలపడుతున్నాయి. అంబటి రాంబాబు (Ambati Rambabu), జోగి రమేశ్ (Jogi Ramesh) ఇళ్లపై జరిగిన దాడులు కేవలం వ్యక్తులపై జరిగిన దాడులు కావు.. అవి వ్యవస్థాగత వైఫల్యానికి, పెచ్చరిల్లుతున్న ప్రతీకార రాజకీయాలకు (Revenge Politics) నిలువుటద్దాలు.
‘విష సంస్కృతి’కి వారసత్వం ఎందుకు?
గతంలో వైసీపీ (YCP) అధికారంలో ఉన్నప్పుడు ప్రతిపక్ష గొంతుకను నొక్కేయడానికి భౌతిక దాడులను ఒక ఆయుధంగా వాడుకుంది. తెలుగుదేశం పార్టీ (TDP) కేంద్ర కార్యాలయంపై దాడి, పట్టాభి ఇంటిపై విధ్వంసం, సాక్షాత్తూ చంద్రబాబు నివాసం ముట్టడికి జోగి రమేశ్ వెళ్లడం వంటి ఘటనలు రాష్ట్ర చరిత్రలో చీకటి రోజులుగా మిగిలిపోయాయి. “అధికారం మాది.. చట్టం మా జేబులో ఉంది” అన్న అహంకారంతో అప్పుడు వైసీపీ (YCP) నేతలు వ్యవహరించారు. ఆ అహంకారానికే ఏపీ ప్రజలు ఎన్నికల్లో చరమగీతం పాడారు.
కానీ, నేడు సీన్ మారింది. కూటమి ప్రభుత్వం అధికారంలోకి వచ్చి వినూత్న పాలన అందిస్తుందని ఆశించిన ప్రజలకు, మళ్లీ అవే దాడులు, అవే విధ్వంస దృశ్యాలు కనిపిస్తున్నాయి. అంబటి రాంబాబు (Ambati Rambabu) వ్యాఖ్యలు తప్పు కావచ్చు, లోకేశ్పై (Nara Lokesh) జోగి రమేశ్ వాడిన పదజాలం అభ్యంతరకరం కావచ్చు. కానీ, ఒక రాజకీయ నాయకుడు మాట్లాడిన మాటకు సమాధానం ‘దాడులు’ కాకూడదు. ప్రజాస్వామ్యంలో విమర్శకు ప్రతివిమర్శ ఉండాలి కానీ, నిప్పు పెట్టడాలు, కారు అద్దాలు పగలగొట్టడాలు ఉండకూడదు.
చట్టం ఎక్కడ? శాంతిభద్రతలు ఎవరి కోసం?
రాష్ట్రంలో హోం శాఖ ఉందా? పోలీసులు ఉన్నారా? అన్న సందేహం కలగక మానదు. ఒక మాజీ మంత్రి ఇంటికి నిప్పు పెడుతుంటే పోలీసులు ప్రేక్షక పాత్ర వహించడం లేదా నిరోధించలేకపోవడం దారుణం.
చట్టం చేతుల్లో ఉండగా వీధి పోరాటాలెందుకు?: అధికారంలో ఉన్న పార్టీకి పోలీసులు, దర్యాప్తు సంస్థలు అండగా ఉంటాయి. ఎవరైనా తప్పుగా మాట్లాడితే వారిపై కేసులు పెట్టవచ్చు, చట్టపరంగా జైలుకు పంపవచ్చు. కానీ, కార్యకర్తలను ఉసిగొల్పి దాడులకు దిగడం వల్ల ప్రభుత్వ గౌరవం పెరుగుతుందా? లేక తగ్గుతుందా? అనేది ముఖ్యమంత్రి చంద్రబాబు (Chandrababu) ఆలోచించుకోవాలి.
ప్రతిపక్షానికి మైలేజ్ ఇస్తున్నారా?: నిజానికి వైసీపీ (YCP) నేతల తీరు పట్ల ప్రజల్లో ఇంకా ఆగ్రహం ఉంది. కానీ టీడీపీ శ్రేణులు ఇలా దాడులకు దిగడం వల్ల, బాధితులుగా వైసీపీ నేతలు ప్రజల్లో సానుభూతి పొందే అవకాశం కల్పిస్తున్నారు. తప్పు చేసిన వాడిని చట్టం శిక్షిస్తే ప్రజలు హర్షిస్తారు, కానీ అధికార పార్టీ నేతలే శిక్ష వేస్తామంటే అది ‘అరాచకం’ అనిపించుకుంటుంది.
YCP vs TDP: తేడా ఎక్కడ ఉంది?
అధికారంలో ఉన్నప్పుడు వైసీపీ (YCP) నేతలు ఏవైతే చేశారో, ఇప్పుడు టీడీపీ (TDP) నేతలు అవే చేస్తుంటే ప్రజలు ఎందుకు ఓటేశారో అర్థం కాని పరిస్థితి.
“నాడు వైసీపీ శ్రేణులు మా ఆఫీసుపై దాడి చేశాయి కాబట్టి, నేడు మేము వారి ఇళ్లపై దాడి చేస్తాం” అనడం ప్రజాస్వామ్య సూత్రం కాదు.. అది ఫ్యాక్షన్ ఆలోచనా ధోరణి.
గత ప్రభుత్వంపై ప్రజల్లో వ్యతిరేకత రావడానికి ప్రధాన కారణం వారి ‘కక్ష సాధింపు చర్యలు’. ఇప్పుడు చంద్రబాబు (Chandrababu) ప్రభుత్వం కూడా అదే బాట పడితే, రేపు ప్రజలు మరో నిర్ణయం తీసుకోరా? రాజకీయాల్లో శాశ్వత మిత్రులు, శాశ్వత శత్రువులు ఉండరని అంటారు. కానీ ఆంధ్రప్రదేశ్లో మాత్రం ‘శాశ్వత కక్షలు’ రాజ్యమేలుతున్నాయి.
AP Politics – పదునైన వాస్తవాలు
గత ప్రభుత్వ హయాంలో అరాచకాలు జరిగాయని, వ్యవస్థలు ధ్వంసమయ్యాయని గొంతు చించుకున్న నాయకులే నేడు అదే బాటలో పయనించడం అత్యంత విచారకరం. నాటి వైసీపీ (YCP) పాలనలో ప్రతిపక్ష నేతల ఇళ్లపై దాడులు జరిగినప్పుడు దానిని ‘రాక్షస పాలన’గా అభివర్ణించిన వారు, నేడు తమ కేడర్ ప్రత్యర్థి పార్టీ నాయకుల ఇళ్లకు నిప్పు పెడుతుంటే ఏమని పిలవాలో సమాధానం చెప్పాలి. విమర్శకు విమర్శతో సమాధానం చెప్పలేని బలహీనత, భౌతిక దాడుల ద్వారా భయపెట్టాలనుకునే అనాగరిక ధోరణి రెండు పార్టీల్లోనూ సమానంగా ఉండటం రాష్ట్ర దౌర్భాగ్యం.
రాజకీయాల్లో ‘వైఖరి’ అనేది అధికారాన్ని బట్టి మారిపోకూడదు. నాడు పట్టాభి ఇంటిపై దాడి జరిగినప్పుడు చట్టం ఏమైపోయిందని ప్రశ్నించిన గొంతులే, నేడు జోగి రమేశ్ ఇంటికి నిప్పు పెడుతుంటే మౌనంగా ఉండటం ద్విపాత్రాభినయం కాక మరేమిటి? నాడు పోలీసు వ్యవస్థను వైసీపీ తన జేబు సంస్థగా వాడుకుందని ఆరోపించిన వారు, నేడు అదే పోలీసులను తమ కార్యకర్తల విధ్వంసానికి మూగసాక్షులుగా మార్చడం ప్రజాస్వామ్య విలువలకే గొడ్డలిపెట్టు.
వైసీపీ హయాంలో జరిగిన తప్పులను సరిదిద్ది, సరికొత్త రాజకీయ సంస్కృతిని ప్రవేశపెడతారని ప్రజలు కూటమికి పట్టం కట్టారు. కానీ, ప్రస్తుత పరిణామాలు చూస్తుంటే కేవలం ‘వేటగాడు’ మారాడే తప్ప ‘వేట’ ఆగలేదని స్పష్టమవుతోంది. అధికారం చేతిలో ఉన్నప్పుడు చట్టాన్ని అమలు చేయడంలో చూపించాల్సిన పటిష్టత, ప్రత్యర్థులపై ప్రతీకారం తీర్చుకోవడంలో చూపించడం వల్ల పాలనపై పట్టు సడలుతుంది. తప్పును తప్పుతో సరిదిద్దాలనుకోవడం రాజకీయ అజ్ఞానమే అవుతుంది. ఈ ‘ప్రతీకార చక్రం’ ఇలాగే తిరుగుతుంటే, రేపు అధికారం మారినప్పుడు మళ్లీ ఇదే సీన్ పునరావృతం కాదా? ఈ హింసా రాజకీయాలకు ముగింపు పలకాల్సిన బాధ్యత ముమ్మాటికీ అధికార పక్షానిదే.
అధికార పార్టీ సంయమనం కోల్పోతే నష్టం ఎవరికి?
ప్రతిపక్షం అంటేనే రెచ్చగొట్టేలా మాట్లాడుతుంది. అధికారాన్ని ఇరుకున పెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. కానీ అధికారంలో ఉన్న పార్టీ పెద్దన్న పాత్ర పోషించాలి.
రాష్ట్ర ప్రతిష్ట: రాష్ట్రానికి పెట్టుబడులు రావాలన్నా, ఐటీ కంపెనీలు తరలి రావాలన్నా అక్కడ శాంతిభద్రతలు బాగుండాలి. రాజకీయ దాడులు, ఇళ్లకు నిప్పు పెట్టడాలు జరిగే రాష్ట్రానికి పారిశ్రామికవేత్తలు రావడానికి జంకుతారు.
యువతకు తప్పుడు సంకేతాలు: రాజకీయాలంటే కేవలం ఒకరినొకరు కొట్టుకోవడం, తిట్టుకోవడం అనే అభిప్రాయం యువతలో బలపడుతోంది. ఇది భవిష్యత్ నాయకత్వాన్ని దెబ్బతీస్తుంది.
ప్రజా సమస్యలు పక్కదారి: ఇలాంటి దాడులు జరిగినప్పుడు మీడియాలో, సోషల్ మీడియాలో చర్చ అంతా వీటిపైనే ఉంటుంది. దీంతో నిరుద్యోగం, ధరల పెరుగుదల, అమరావతి నిర్మాణం వంటి ప్రధాన అంశాలు తెరమరుగు అవుతున్నాయి.
ఇకనైనా ఆపండి!
ఆంధ్రప్రదేశ్ రాజకీయాల్లో (AP Politics) ఈ ‘దాడుల వైరస్’ ఇక్కడితో అంతం కావాలి. ఒకరు తప్పు చేస్తే మరొకరు అంతకంటే పెద్ద తప్పు చేయడం పరిష్కారం కాదు. చట్టం తన పని తాను చేయాలి.
ముఖ్యమంత్రి చంద్రబాబు నాయుడు (Chandrababu) తన పార్టీ శ్రేణులను కట్టడి చేయాలి.
లోకేశ్ వంటి యువ నాయకులు కేడర్కు క్రమశిక్షణ నేర్పాలి.
మరోవైపు వైసీపీ (YCP) నేతలు కూడా తమ భాషను నియంత్రించుకోవాలి. బూతులు మాట్లాడటమే రాజకీయం అనుకుంటే ప్రజలు గతంలో ఇచ్చిన తీర్పునే మళ్లీ పునరావృతం చేస్తారు.
ప్రజలు అధికారం ఇచ్చింది ‘అభివృద్ధి’ చేయడానికి, ‘కక్ష సాధింపులు’ చేయడానికి కాదు. వైసీపీ చేసిన తప్పులనే టీడీపీ (TDP) కూడా పునరావృతం చేస్తే.. రాబోయే కాలంలో ప్రజలు “వీరికి వారే నయం” లేదా “వారికంటే వీరే ఘోరం” అనే నిర్ణయానికి వచ్చే ప్రమాదం ఉంది. ప్రజాస్వామ్య దేవాలయంలో ‘చట్టం’ గెలవాలి కానీ ‘దండం’ (బలం) కాదు.
