Saree War: వివాహం (Marriage) అంటే రెండు మనసుల కలయిక, రెండు కుటుంబాల అనుబంధం అని మన పెద్దలు ఏనాడో చెప్పారు. కానీ, నేటి ‘ఇన్‌స్టాగ్రామ్ రీల్స్’ (Instagram Reels) యుగంలో పెళ్లి అంటే కేవలం ప్రదర్శన, ఆడంబరం, అహంకారాల కలగూర గంపగా మారిపోయింది. ఒకప్పుడు అగ్ని సాక్షిగా ఏడడుగులు వేస్తే నూరేళ్ల బంధం అనుకునేవారు, కానీ ఇప్పుడు ఆ అగ్ని సాక్షిగా వేసే అడుగులు పట్టుచీర నాణ్యత మీద, భోజనాల మెనూ మీద ఆధారపడి ఉంటున్నాయి. ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని బలియా జిల్లాలో జరిగిన ఘటన వింటుంటే నవ్వాలో, ఏడ్వాలో అర్థం కాని పరిస్థితి నెలకొంది. కేవలం వరుడి తరఫు వారు తెచ్చిన చీర నచ్చలేదన్న చిన్న కారణంతో ఒక యువతి పెళ్లిని పెటాకులు చేసుకోవడమే కాకుండా, ఇరు వర్గాల మధ్య రక్తపాతం (Bloodshed) సృష్టించడం నేటి సమాజపు వికృత పోకడలకు నిలువుటద్దంలా నిలుస్తోంది. బంధాల కంటే వస్తువులకే విలువ ఇచ్చే ఈ కాలంలో, ‘మమకారం’ కనుమరుగై ‘మెటీరియలిజం’ (Materialism) సింహాసనం అధిష్టించిందనడానికి ఇదే అతిపెద్ద నిదర్శనం.
అసలేం జరిగిందంటే..?
ఉత్తర్ప్రదేశ్ లోని బలియా జిల్లా మహదాన్‌పూర్ గ్రామానికి చెందిన పవన్ కుమారుడు విశాల్‌ గోండ్, దలన్ ఛప్రా గ్రామానికి చెందిన అజయ్ గోండ్ కుమార్తె నిక్కీకి పెద్దలు పెళ్లి నిశ్చయించారు. ఈ నెల 11న గాయ్‌ఘాట్‌ గ్రామంలోని పంచ్‌రుఖి అమ్మవారి ఆలయంలో వివాహం జరిపించాలని ఇరు కుటుంబాలు నిర్ణయించారు. ఈ మేరకు ఏర్పాట్లు పూర్తయ్యాయి. బంధుమిత్రులు పెద్ద ఎత్తున హాజరయ్యారు. వివాహ క్రతువు జరుగుతుండగా సంప్రదాయం ప్రకారం వరుడి కుటుంబం తరఫున వధువుకు పెళ్లి చీర అందించారు. కానీ, ఆ చీర తనకు నచ్చలేదని పెళ్లి కూతురు నిక్కీ అలిగింది. ఈ పెళ్లి చేసుకోనంటూ భీష్మించింది. స్నేహితులు, కుటుంబ సభ్యులు సర్థి చెప్పినప్పటికీ వినలేదు. ఇరువర్గాల మధ్య మాటామాటా పెరిగి ఒకరిపై ఒకరు దాడులు చేసుకునే వరకూ వెళ్లింది. చివరకు పోలీసుల జోక్యం చేసుకుని కేసు నమోదు చేశారు.
ఆలోచనాతీరులో మార్పు
నేటి తరం ఆడపిల్లల ఆలోచనా తీరులో విపరీతమైన మార్పులు వచ్చాయి, అయితే అవి పురోగతి వైపు కాకుండా కేవలం బాహ్య సౌందర్యం (Physical Appearance), హోదా వైపు మళ్లుతున్నాయా అన్న సందేహం కలుగుతోంది. పెళ్లి కొడుకు గుణం ఎలా ఉంది? అతని ప్రవర్తన ఏమిటి? భవిష్యత్తులో తనను ఎలా చూసుకుంటాడు? అనే ప్రాథమిక విషయాల కంటే, అతను తెచ్చే బహుమతులు ఎంత ఖరీదైనవి అనే దానికే ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నారు. తన జీవితాంతం తోడుండే వ్యక్తి కంటే, కేవలం కొన్ని గంటల పాటు కట్టుకునే చీర ముఖ్యం అనుకోవడం అత్యంత విషాదకరం. ఆ చీర రంగులోనో, నేతలోనో లోపం ఉంటే దాన్ని మార్చుకోవచ్చు లేదా సర్దుకుపోవచ్చు, కానీ ఒక నిండు జీవితాన్నే (Lifetime) పణంగా పెట్టి పెళ్లిని ఆపేయడం అనేది మొండితనం కాదు, అదొక మానసిక వైకల్యం. నచ్చిన బట్టల కోసం నమ్మకమైన బంధాన్ని కాలదన్నడం అనేది ప్రస్తుత సమాజంలోని యువతలో పెరుగుతున్న అసహనానికి (Intolerance), తక్షణ సంతృప్తి (Instant Gratification) కోసం పాకులాడే తత్వానికి సంకేతం.
పిడిగుద్దుల వరకూ వెళ్లిన చీర గొడవ!
ఈ ‘చీర యుద్ధం’ (Saree War) కేవలం మాటలకే పరిమితం కాకుండా, పిడిగుద్దుల వరకు వెళ్లిందంటే పరిస్థితి ఎంత దారుణంగా ఉందో అర్థం చేసుకోవచ్చు. పెళ్లి మండపం కాస్తా రణరంగంగా (Battlefield) మారి, సొంత మనుషులే గాయపడి ఆసుపత్రి పాలవ్వడం వెనుక ఎంతటి అహంకారం దాగి ఉందో గమనించాలి. వరుడి కుటుంబం తెచ్చిన చీర నచ్చకపోతే అది ఒక సమస్య కావచ్చు, కానీ దాన్ని పరిష్కరించుకునే విజ్ఞత (Wisdom) రెండు కుటుంబాల్లోనూ లోపించింది. వధువు నిరాకరణను గౌరవించడమో లేదా నచ్చజెప్పడమో పక్కన పెట్టి, ఒకరినొకరు భౌతికంగా దాడి చేసుకునే స్థాయికి వెళ్లడం సంస్కారహీనతకు పరాకాష్ట. ఈ గొడవలో వధువు తల్లి, సోదరుడు గాయపడ్డారంటే, కేవలం ఆ ‘వస్త్రం’ మీద ప్రేమతో కన్నవారి ప్రాణాలను కూడా ప్రమాదంలోకి నెట్టేసినట్టే లెక్క. పోలీసు కేసులు, అరెస్టుల వరకు వెళ్లిన ఈ వ్యవహారం చివరకు ఇరు వర్గాల పరువును బజారున పడేసింది.
పెంపకంలో లోపమే కారణమా?
పిల్లల పెంపకంలో (Parenting) ఎక్కడో లోపం జరుగుతోందన్నది ఈ సంఘటన ద్వారా స్పష్టమవుతోంది. “నువ్వు ఏది అడిగితే అది చేస్తాం, నీకు ఏది నచ్చితే అదే జరగాలి” అని అతిగా గారాబం చేయడం వల్ల, వారు బాధ్యతను మర్చిపోయి స్వేచ్ఛను విచ్చలవిడిగా వాడుకుంటున్నారు. చిన్న చిన్న విషయాల్లో రాజీ పడడం (Compromising) చేతకాని తరం రేపు సంసార సాగరంలో వచ్చే పెద్ద తుఫానులను ఎలా ఎదుర్కొంటుంది? ఒక చీర విషయంలోనే ఇంతటి విధ్వంసం సృష్టించిన వధువు, రేపు అత్తారింట్లో చిన్న మాట పడితే ఇంకెన్ని కేసులు పెడుతుందోనన్న భయం వరుడి తరఫున కలగడంలో తప్పులేదు. వివాహం అనేది ఒక పవిత్రమైన బాధ్యత కాకుండా, కేవలం ఒక ‘ఈవెంట్’ (Event) లాగా మారిపోవడమే ఇన్ని అనర్థాలకు కారణం. ఆడంబరాల కోసం చేసే ఖర్చులో సగం, పిల్లలకు విలువలు (Values) నేర్పించడం కోసం కేటాయించి ఉంటే బహుశా ఈ పెళ్లి ఇలా ఆగిపోయేది కాదేమో.
ఇది కూడా చదవండి: Ashu Reddy: అషురెడ్డి కేసులో విస్తుపోయే వాస్తవాలు!
ఎవరిని నిందించాలి?
నిజానికి ఇక్కడ దోషి కేవలం ఆ వధువు మాత్రమే కాదు, ఆమె అహంకారాన్ని పెంచి పోషించిన పరిస్థితులు కూడా. పెళ్లిళ్లలో వందల రకాల వంటకాలు, లక్షల విలువ చేసే అలంకరణలు (Decorations) చూస్తూ పెరిగిన పిల్లలకు, అసలైన బంధం అంటే బట్టలు, నగలే అని భ్రమపడడం సహజం. అద్దంలో కనిపించే అందం కంటే, మనసులో ఉండే మమకారం గొప్పదని నేటి తరం యువత ఎప్పుడు గుర్తిస్తుందో? కేవలం ఒక చీర ముక్క కోసం చిరకాల బంధాన్ని చింపేసుకోవడం అనేది సామాజిక విశ్లేషకులను (Social Analysts) ఆలోచింపజేస్తోంది. ఇలాంటి ఘటనలు భవిష్యత్తులో మరెన్నో వింత వివాదాలకు దారితీసే ప్రమాదం ఉంది. నేడు చీర నచ్చలేదని పెళ్లి ఆగితే, రేపు వరుడు వేసుకున్న షూస్ బాలేవనో, పెళ్లి మండపం రంగు నచ్చలేదనో కూడా తాళి కట్టించుకోవడానికి నిరాకరించే రోజులు దగ్గరలోనే ఉన్నాయి.
బట్టలు పాతబడతాయి, రంగు వెలిసిపోతాయి, కాలక్రమేణా చిరిగిపోతాయి. కానీ ఒకసారి కుదుర్చుకున్న బంధం (Relationship) విచ్ఛిన్నమైతే, అది మిగిల్చే గాయం జీవితాంతం మాయదు. విలువైన పట్టుచీర కట్టుకుని పేద మనసుతో ఉండడం కంటే, సాదాసీదా నూలు చీరతో నిండు నూరేళ్ల వైవాహిక జీవితాన్ని గడపడం ఎంతో శ్రేయస్కరం. బలియా జిల్లాలో జరిగిన ఈ ఘటన కేవలం ఒక వార్త కాదు, ఇది నేటి విలాసవంతమైన సమాజానికి ఒక హెచ్చరిక. వస్తువుల మీద వ్యామోహం పెంచుకుని, మనుషులను తృణీకరించే ధోరణి మారకపోతే, పెళ్లి మండపాలు కళ్యాణ వేదికలుగా కాకుండా ఇలాగే యుద్ధ ప్రాతిపదికన ‘కురుక్షేత్రాలు’గా మారుతూనే ఉంటాయి. కాబట్టి యువత ఆలోచించండి, మీ జీవిత భాగస్వామి విలువను కేవలం ఒక ‘బ్రాండ్’ (Brand) తోనో, ధరతోనో తూకం వేయకండి.
#WeddingDrama #SareeWar #ModernSociety #Relationships #Satire #MarriageCrisis #SocialIssues #UttarPradesh #HumanValues
