దొంగే పోలీసు స్టేషన్కి వెళ్లి తాళాలు అడిగినట్టు..
Rummy : లోకంలో చాలా వింతలు చూసుంటాం. కానీ ఆంధ్రప్రదేశ్లో (Andhra Pradesh) జరిగిన ఈ వింతను చూస్తే మాత్రం ఎవరైనా నోరెళ్లబెట్టాల్సిందే. సాధారణంగా తప్పు చేసేవాడు పోలీసులకు దొరక్కుండా పారిపోతాడు. లేదా సాక్ష్యాధారాలు లేకుండా జాగ్రత్తపడతాడు. కానీ, “మేము దర్జాగా తప్పు చేస్తాం.. మాకు అడ్డురాకుండా పోలీసులకు గట్టిగా చెప్పండి మై లార్డ్” అంటూ ఎవరైనా కోర్టు మెట్లు ఎక్కుతారా? అచ్చం ఇలాంటి ఘటనే ఏపీ హైకోర్టులో (AP High Court) జరిగింది.
భీమవరం, నర్సాపురం అంటే మనకు కోడి పందాలు, గోదావరి మర్యాదలు గుర్తొస్తాయి. కానీ అక్కడ కొందరు ‘కళా పోషకులు’ అదేనండి పేకాట రాయుళ్లు తమ వింత కోరికతో న్యాయస్థానాన్ని ఆశ్రయించారు. “మేము క్లబ్బుల్లో కూర్చుని డబ్బులు పెట్టి పేకాట (Rummy) ఆడుకుంటాం.. మాకు పర్మిషన్ ఇవ్వండి” అని పిటిషన్లు వేశారు. దీనిపై హైకోర్టు ఇచ్చిన తీర్పు ఇప్పుడు ఒక సెన్సేషన్. అసలు ఆ పిటిషన్లలో ఏముంది? కోర్టు ఏం చెప్పింది? అసలు ఈ జూదగాళ్ల ధైర్యం వెనుక ఉన్న లాజిక్ ఏంటి? అనే అంశాలను ఇప్పుడు ‘ముక్క’ విడదీసి చూద్దాం.
అసలు కథేంటి? – ‘కళ’ కోసం కాదట.. ‘కాసుల’ కోసమట!
భీమవరం కాస్మోపాలిటన్ క్లబ్, లార్డ్ హోర్డింగ్ హాల్ టౌన్ క్లబ్, నర్సాపురం యూత్ క్లబ్.. పేర్లు వింటే చాలా రాయల్ గా ఉన్నాయి కదూ! ఈ మూడు క్లబ్బుల నిర్వాహకులు హైకోర్టులో (AP High Court) పిటిషన్లు దాఖలు చేశారు. వారి వాదన ఏంటంటే.. “మా క్లబ్బుల్లో మేము 13 ముక్కల ఆట (Rummy) ఆడుకుంటాం. ఇది జూదం కాదు, ఇది ఒక నైపుణ్య క్రీడ (Game of Skill). కాబట్టి మేము డబ్బులు పెట్టి ఆడినా సరే, పోలీసులు వచ్చి మమ్మల్ని డిస్టర్బ్ చేయకూడదు, మాపై కేసులు పెట్టకూడదు, అరెస్టులు అసలే చేయకూడదు” అని కోరారు.
దీనిని చూస్తుంటే సామాన్యుడికి ఏమనిపిస్తుంది? “ఇదెక్కడి మాస్ రా మావా..” అనిపించక మానదు. ఒకపక్క రాష్ట్రంలో యువత బెట్టింగులకు, ఆన్లైన్ రమ్మీలకు బానిసలవుతున్నారని, సంసారాలు కూలిపోతున్నాయని గగ్గోలు పెడుతుంటే.. వీరు మాత్రం దర్జాగా “మాకు అధికారికంగా లైసెన్స్ కావాలి” అని అడగడం నిజంగా వీరి అమాయకత్వమా? లేక బరితెగింపా?
హైకోర్టు ఇచ్చిన ‘షాక్’ – చట్టం ఏం చెబుతోంది?
పాపం.. పిటిషనర్లు సుప్రీంకోర్టు తీర్పులను, రాజ్యాంగం కల్పించిన హక్కులను ఉదాహరిస్తూ తమ లాయర్ల చేత గట్టిగానే వాదించారు. రమ్మీ ఆడానికి తెలివి కావాలని, అది లక్ మీద ఆధారపడిన ఆట కాదని వారి వాదన. కానీ, ఏపీ హైకోర్టు ధర్మాసనం ఈ లాజిక్ను చాలా సింపుల్గా, స్ట్రాంగ్గా తిప్పికొట్టింది.
హైకోర్టు తీర్పు సారాంశం ఇదే:
సరదా వేరు – సంపాదన వేరు: “మీరు కాలక్షేపం కోసం, వినోదం కోసం పేకాట ఆడుకుంటే మాకు, చట్టానికి అభ్యంతరం లేదు. కానీ టేబుల్ మీదకు ‘డబ్బు’ (Stakes) వస్తే మాత్రం అది కచ్చితంగా జూదమే (Gambling)” అని హైకోర్టు తేల్చి చెప్పింది.
చట్టం ఏం చెబుతోంది?: ఆంధ్రప్రదేశ్ గేమింగ్ చట్టం (AP Gaming Act – 1974) ప్రకారం.. డబ్బు పందెంగా కాసి ఆడే ఏ ఆట అయినా నేరమే.
పోలీసుల విధి: పోలీసులు కేసులు పెట్టొద్దని ఆదేశాలు ఇవ్వడం కుదరదు. చట్టవిరుద్ధంగా డబ్బులు పెట్టి ఆడితే పోలీసులు వచ్చి కేసులు నమోదు చేయాల్సిందే, అరెస్టులు చేయాల్సిందే అని కోర్టు స్పష్టం చేసింది.
గత తీర్పుల ఉదాహరణ: గతంలో నూజివీడుకు చెందిన ‘మాంగో బే క్లబ్’ విషయంలోనూ ఇదే తీర్పునిచ్చామని కోర్టు గుర్తు చేసింది. అంటే, “ఆట సరదా కోసం ఉండాలి కానీ.. జేబులు నింపుకోవడం కోసం కాదు” అని న్యాయస్థానం సున్నితంగానే మొట్టికాయ వేసిందన్నమాట.
‘స్కిల్’ గేమ్ వెనుక దాగున్న ‘కిల్’ గేమ్ (Rummy)
పేకాటను సమర్థించే వారు, ముఖ్యంగా ఈ క్లబ్బుల వారు ఎప్పుడూ చెప్పే మాట ఒక్కటే.. “ఇది తెలివితేటలతో ఆడే ఆట (Game of Skill)”. నిజమే, రమ్మీ (Rummy) ఆడటానికి ఎంతో కొంత తెలివి కావాలి. ఏ ముక్క తీయాలి, ఏది వదిలేయాలి అని ఆలోచించాలి. కానీ, ఇక్కడ మనం ఆలోచించాల్సిన అసలు పాయింట్ వేరే ఉంది.
ఒక దొంగతనం చేయడానికి కూడా చాలా ‘స్కిల్’ కావాలి. తాళం ఎలా పగలగొట్టాలి, సిసి కెమెరాలకు ఎలా చిక్కకూడదు, వేలిముద్రలు పడకుండా ఎలా జాగ్రత్తపడాలి.. ఇదంతా నైపుణ్యమే కదా! అంతమాత్రాన దొంగతనాన్ని “Skillful Art” అని పిలిచి, దానికి లీగల్ పర్మిషన్ ఇస్తామా? ఇవ్వం కదా!
పేకాట కూడా అంతే. ఆ తెలివిని పక్కవాడి జేబులో డబ్బులు కొట్టేయడానికి వాడితే అది నైపుణ్యం ఎలా అవుతుంది? అది దోపిడీ అవుతుంది. కోర్టు సరిగ్గా ఇదే పాయింట్ను పట్టుకుంది. డబ్బు ప్రమేయం లేనంత వరకు అది క్రీడ.. డబ్బు చేరితే అది వ్యసనం, నేరం. చదరంగం (Chess) అద్భుతమైన మేధో క్రీడ. కానీ, “నేను గుర్రాన్ని కదిపాను, నువ్వు వెయ్యి రూపాయలు ఇవ్వు” అని పందెం కాస్తే.. ఆ క్షణమే అది కూడా గ్యాంబ్లింగ్ కిందకు వస్తుంది.
గేమింగ్ చట్టాలు – లొసుగులు – వాస్తవాలు
మన దేశంలో, ముఖ్యంగా ఆంధ్రప్రదేశ్లో గ్యాంబ్లింగ్ చట్టాలు చాలా కఠినంగా మారుతున్నాయి.
సెక్షన్ 3 (AP Gaming Act): జూద గృహాన్ని (Gaming House) నడపడం, నిర్వహించడం, దానికి సహకరించడం నేరం. దీనికి జైలు శిక్ష మరియు జరిమానా ఉంటుంది.
సెక్షన్ 4 (AP Gaming Act): జూద గృహంలో ఆడుతూ దొరికినా, లేదా అక్కడ ఉన్నా కూడా నేరమే.
ఆన్లైన్ సవరణలు: ఇటీవల కాలంలో ఆన్లైన్ రమ్మీ, పోకర్ వంటి వాటిని నిషేధిస్తూ ఏపీ ప్రభుత్వం చట్టంలో సవరణలు కూడా చేసింది.
ఇంత స్పష్టమైన చట్టాలు ఉన్నప్పటికీ, క్లబ్బుల నిర్వాహకులు “Rummy is a game of skill” అనే సుప్రీం కోర్టు పాత తీర్పును (State of Andhra Pradesh vs K. Satyanarayana – 1968 case) పట్టుకొని వేలాడుతుంటారు. కానీ, ఆ తీర్పులో కూడా “క్లబ్బులు లాభం కోసం (Profit Motive) నడిపితే అది జూదగృహమే అవుతుంది” అని ఉంది. ఈ క్లబ్బులు ప్రతి ఆటకు కొంత కమిషన్ (Table Money/Cut) తీసుకుంటాయి. అంటే లాభం కోసమే నడుపుతున్నట్టు కదా! మరి అలాంటప్పుడు అది “సేవా కార్యక్రమం” ఎలా అవుతుంది?
సామాజిక విపత్తు: జూదం కోరల్లో చిక్కిన జీవితాలు
ఇప్పుడు అసలు విషయానికి వద్దాం. క్లబ్బులు, పిటిషన్లు, కోర్టు తీర్పులు పక్కన పెడితే.. ఈ జూదం వల్ల సమాజానికి జరుగుతున్న నష్టం అంతా ఇంతా కాదు.
కుటుంబాల విచ్ఛిన్నం: పేకాట వ్యసనం అనేది ఒక క్యాన్సర్ లాంటిది. ఒక్కసారి అలవాటు పడితే, ఆస్తిపాస్తులు, భార్యాబిడ్డల నగలు, చివరకు కట్టుకున్న ఇల్లు కూడా తాకట్టు పెట్టేదాకా వదలదు. ఎంతో మంది భార్యలు తమ భర్తల పేకాట వ్యసనం వల్ల రోడ్డున పడ్డారు.
ఆత్మహత్యలు: అప్పుల బాధ తాళలేక, అవమానం భరించలేక ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటున్న వారి సంఖ్య రోజురోజుకూ పెరుగుతోంది. ముఖ్యంగా మధ్యతరగతి యువకులు ఈ రొంపిలో దిగి ప్రాణాలు తీసుకుంటున్నారు.
నేరాల పెరుగుదల: పేకాటలో డబ్బు పోగొట్టుకున్న వాడు, ఆ అప్పు తీర్చడానికి దొంగతనాలు, చైన్ స్నాచింగ్లు, కిడ్నాప్లకు పాల్పడుతున్నాడు. అంటే ఒక నేరం, మరో పది నేరాలకు పునాది వేస్తోంది.
ఆన్లైన్ మహమ్మారి: ఇప్పుడు క్లబ్బులే కాదు, చేతిలో ఉన్న ఫోనే ఒక పెద్ద జూద కేంద్రంగా మారింది. డ్రీమ్ 11, రమ్మీ సర్కిల్ అంటూ రకరకాల యాప్స్ యువతను పట్టి పీడిస్తున్నాయి. “మొదట్లో సరదా.. తర్వాత అలవాటు.. చివరకు చావు” అన్నట్టు తయారైంది పరిస్థితి.
ఇలాంటి భయంకరమైన పరిస్థితుల్లో.. బాధ్యతాయుతమైన పౌరులుగా ఉండాల్సిన క్లబ్బుల సభ్యులు, “మాకు పేకాట ఆడే హక్కు కావాలి” అని కోరడం సమాజాన్ని వెక్కిరించడమే.
ఆశ్చర్యం కలిగిస్తున్న ‘టైమింగ్’
ఈ పిటిషన్లు వేసిన టైమింగ్ చూస్తేనే నవ్వాలో, ఏడవాలో అర్థం కాని పరిస్థితి. ప్రస్తుతం సంక్రాంతి సీజన్ రాబోతోంది. గోదావరి జిల్లాల్లో కోడిపందాలు, పేకాట శిబిరాలు ఏర్పాటు చేయడానికి “పెద్దలు” రెడీ అవుతున్నారు. సరిగ్గా ఈ సమయంలోనే ఈ క్లబ్బులు కోర్టుకు వెళ్లడం యాదృశ్చికం అనుకోవాలా? లేక రాబోయే సీజన్ కోసం “లీగల్ షీల్డ్” తెచ్చుకునే ప్రయత్నం అనుకోవాలా?
ఏపీ ప్రభుత్వం ఇప్పటికే ఆన్లైన్ బెట్టింగ్ యాప్స్పై యుద్ధం ప్రకటించింది. కేంద్రం కూడా 28% GST విధిస్తూ జూదాన్ని నియంత్రించే పనిలో ఉంది. ఇలాంటి సీరియస్ పరిస్థితుల్లో.. “మేము క్లబ్బుల్లో కూర్చుని లక్షలు పెట్టి ఆడుకుంటాం.. మా జోలికి రావద్దు” అని కోర్టుకు వెళ్లడం అంటే.. “పులి బోనులోకి వెళ్లి తలకాయ పెట్టడమే”.
ఇకనైనా మారతారా?
హైకోర్టు (AP high Court) తాజా తీర్పుతో ఒక విషయం బండ బద్దలైనట్లు స్పష్టమైంది. “వినోదం పేరుతో జూదాన్ని చట్టబద్ధం చేయలేం”. క్లబ్బులైనా, యాప్స్ అయినా, సంక్రాంతి సంబరాలైనా.. డబ్బులు పెట్టి ఆడితే అది నేరమే. అది చట్టవిరుద్ధమే.
క్లబ్బుల నిర్వాహకులకు ఒక విన్నపం:
మీకు అంతగా నైపుణ్యం ఉంటే, మీ తెలివితేటలను పేద విద్యార్థులకు చదువు చెప్పడానికో, లేదా సమాజానికి ఉపయోగపడే ఆవిష్కరణలు చేయడానికో వాడండి. అంతే కానీ, 13 ముక్కలను కలిపి, పేక మేడలు కట్టి, అమాయకుల జీవితాలను కూల్చకండి. కోర్టులు మీ పిటిషన్లను తిరస్కరించడమే కాదు, పరోక్షంగా మీ నైతికతను కూడా ప్రశ్నించాయి.
ఇప్పటికైనా ప్రభుత్వం, పోలీసులు ఈ తీర్పును ఆసరాగా చేసుకుని పేకాట క్లబ్బులపై ఉక్కుపాదం మోపాలి. “రాజకీయ ఒత్తిళ్లు”, “ఫోన్ కాల్స్” పక్కన పెట్టి, చట్టాన్ని అమలు చేస్తేనే సామాన్యుడికి న్యాయం జరుగుతుంది. లేదంటే.. ఆట క్లబ్బులో మొదలై, చివరకు పోలీస్ స్టేషన్లో పంచాయితీగా మారి, కోర్టు మెట్లెక్కి.. చివరకు శ్మశానంలో ముగుస్తుంది!
జాగ్రత్త సోదరా.. ఆడేది ఆట కాదు, నీ జీవితంతో జూదం!
A Passionate Telugu Writer Covering Politics, Public Voice, And Current Affairs With Clarity And Insight. Dedicated To Presenting Unbiased Perspectives Rooted In Truth And Regional Relevance. Believes In Giving A Voice To The People Through Powerful Storytelling And Factual Reporting.
