Pathole: సాధారణంగా రోడ్డు మీద గుంత కనిపిస్తే వాహనదారులు భయపడతారు, వెన్నునొప్పి బాధితులు విలవిలలాడతారు, గర్భిణీ స్త్రీలు ఆందోళన చెందుతారు. కానీ, ఉత్తరప్రదేశ్లో (Uttar Pradesh) జరిగిన ఒక ఘటన ప్రపంచం మొత్తాన్ని విస్మయానికి గురిచేసింది. వైద్య శాస్త్రం “ఇక లాభం లేదు, బ్రెయిన్ డెడ్ (Brain Dead) అయ్యింది” అని చేతులెత్తేసిన ఒక మహిళకు, మన దేశపు రోడ్ల మీద ఉండే ఒక “మహత్తరమైన గుంత” (Pathole) పునర్జన్మను ప్రసాదించింది. ఇది వినడానికి ఒక సినిమా సీన్లా ఉన్నా, అక్షరాలా నిజం. భారత్లో మాత్రమే సాధ్యమయ్యే ఇటువంటి వింతలు మన వ్యవస్థలోని లోపాలను, అదృష్టాన్ని ఏకకాలంలో ప్రతిబింబిస్తాయి.
ఆసుపత్రి నుంచి అంపశయ్య వరకు
ఉత్తరప్రదేశ్కు చెందిన 55 ఏళ్ల వినీత శుక్లా (Vineeta Shukla) అనే మహిళ తీవ్రమైన అనారోగ్యంతో ఆసుపత్రిలో చేరారు. రోజుల తరబడి చికిత్స అందించిన తర్వాత, ఆమె మెదడు పనితీరు ఆగిపోయిందని (Brain Dead), ఇక ఆమె కోలుకునే అవకాశం లేదని వైద్యులు నిర్ధారించారు. కుటుంబ సభ్యులు గుండె కోతతో ఆమెను చివరిసారి ఇంటికి తీసుకెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నారు. అంబులెన్స్లో (Ambulance) ఆమెను తరలిస్తుండగా, అందరూ ఆమె అంత్యక్రియల గురించి ఆలోచిస్తున్నారు. కానీ, విధి మరోలా తలచింది. లేదా మన రోడ్ల మీద ఉన్న ‘గుంతల దేవుడు’ (Pathole) ఆమెను కాపాడాలని అనుకున్నాడేమో!
అంబులెన్స్ వేగంగా వెళ్తున్న క్రమంలో ఒక భారీ గుంతలోకి దిగింది. ఆ కుదుపు ఎంత బలంగా ఉందంటే, అప్పటివరకు నిశ్చలంగా ఉన్న ఆమె శరీరంలో ఒక్కసారిగా చలనం వచ్చింది. ఆమె ఊపిరి తీసుకోవడం గమనించిన బంధువులు ఆశ్చర్యంతో నోరెళ్లబెట్టారు. వెంటనే ఆమెను తిరిగి ఆసుపత్రికి తరలించగా, ఆమె ప్రాణాలతో ఉందని వైద్యులు ధృవీకరించారు. ఇది చూసిన నెటిజన్లు ఒకటే మాట అంటున్నారు “భారత్ లో మాత్రమే ఇది సాధ్యం!”
మెడికల్ సైన్స్ vs మున్సిపల్ సైన్స్
ఈ ఘటన మెడికల్ కమ్యూనిటీలో పెద్ద చర్చకు దారితీసింది. ఆసుపత్రులలో గుండె ఆగిపోయినప్పుడు ‘డిఫిబ్రిలేటర్’ (Defibrillator) అనే పరికరం ద్వారా హై-వోల్టేజ్ ఎలక్ట్రిక్ షాక్ ఇచ్చి ప్రాణాలు కాపాడటానికి ప్రయత్నిస్తారు. కానీ, మన రోడ్ల మీద ఉన్న గుంతలు ఎటువంటి ఖర్చు లేకుండానే ‘మెకానికల్ షాక్’ (Mechanical Shock) ఇచ్చి అద్భుతాలు చేస్తున్నాయి.
కోట్లు వెచ్చించి నిర్మించే సూపర్ స్పెషాలిటీ ఆసుపత్రులు చేయలేని పనిని, కేవలం కొన్ని వందల రూపాయల సిమెంట్, ఇసుక సరిగా కలపని మన కాంట్రాక్టర్ల “నాణ్యత లేని పనితనం” చేసి చూపించింది. బహుశా అందుకేనేమో, మన దేశంలో రోడ్లు వేసేటప్పుడే అందులో కొన్ని గుంతలను (Pathole) ‘ఎమర్జెన్సీ లైఫ్ సేవింగ్ పాయింట్స్’గా డిజైన్ చేస్తున్నారేమో అన్న అనుమానం కలుగుతోంది. ఇది సెటైర్ అనిపించినా, ఈ వ్యవస్థలో ఉన్న వైరుధ్యం మనల్ని నవ్విస్తూనే ఏడిపిస్తుంది.
భారతీయ రోడ్లు: యమగండమా? ప్రాణదాతలా?
ప్రతి ఏటా మన దేశంలో రోడ్లపై ఉండే గుంతల (Pathole) వల్ల వేల సంఖ్యలో ప్రమాదాలు జరుగుతున్నాయి. అధికారిక గణాంకాల ప్రకారం, వేల మంది ప్రాణాలు కోల్పోతున్నారు. బైక్ మీద వెళ్లేవారు గుంతల్లో పడి వెన్నెముకలు విరగొట్టుకుంటున్నారు. అయితే, ఈ ఒక్క ఘటనతో మన అధికారులు ఇప్పుడు ఒక కొత్త వాదనను తెరపైకి తెచ్చే అవకాశం ఉంది.
“చూశారా! మేము గుంతలు పూడ్చకపోవడం వెనుక ఎంతటి గొప్ప సామాజిక ఉద్దేశ్యం ఉందో? ఎవరైనా బ్రెయిన్ డెడ్ పేషెంట్లను తీసుకువెళ్లేటప్పుడు ఈ గుంతలు వారికి సంజీవనిలా పనిచేస్తాయి” అని వారు చెప్పుకున్నా ఆశ్చర్యపోనక్కర్లేదు.
నిజానికి, భారతీయ రోడ్లు ఒక అడ్వెంచర్ స్పోర్ట్ లాంటివి. ఇక్కడ ప్రయాణం చేయాలంటే డ్రైవింగ్ స్కిల్స్ మాత్రమే ఉంటే సరిపోదు, అదృష్టం కూడా వెంటే ఉండాలి. విదేశాల్లో రోడ్లు అద్దంలా మెరిసిపోతుంటాయి, అక్కడ ప్రయాణం బోర్ కొడుతుంది. కానీ మన దేశంలో ప్రతి అడుగులోనూ ఒక థ్రిల్ ఉంటుంది. ఏ గుంత ఎప్పుడు వస్తుందో, ఏ మ్యాన్హోల్ తెరుచుకుని ఉంటుందో ఎవరికీ తెలియదు. ఈ ‘అన్-ప్రెడిక్టబిలిటీ’ (Unpredictability) లోనే మన దేశపు అసలైన మజా ఉందని కొంతమంది తత్వవేత్తలు (సటైరికల్ గా) చెబుతుంటారు.
కాంట్రాక్టర్ల ‘కనికరం’.. ఇంజనీర్ల ‘దూరదృష్టి’
మన రోడ్ల మీద గుంతలు పడటానికి కారణం అవినీతి అని అందరూ అంటుంటారు. కానీ ఈ ఘటన తర్వాత ఆ కాంట్రాక్టర్లను మనం అభినందించాలేమో! వారు రోడ్లు సరిగా వేయకపోవడం వల్లే కదా, ఈరోజు ఒక ప్రాణం నిలబడింది? వారు గనుక నిజాయితీగా రోడ్డు వేసి ఉంటే, ఆ అంబులెన్స్ (Ambulance) స్మూత్ గా వెళ్ళిపోయేది, ఆ మహిళ ప్రాణాలు పోయేవి.
ఈ కోణంలో ఆలోచిస్తే, మన దేశంలో అవినీతి కూడా ఒక రకమైన ‘లైఫ్ సపోర్ట్ సిస్టమ్’లా మారుతోంది. రోడ్ల నిర్మాణంలో వాడే తక్కువ నాణ్యత గల మెటీరియల్, వర్షం పడగానే కరిగిపోయే తారు.. ఇవన్నీ కలిపి ఒక ప్రాణాన్ని కాపాడాయి అంటే, మన వ్యవస్థలో ఉన్న లోపాలే మనకు రక్షణ కవచాలుగా మారుతున్నాయా? అన్న సందేహం రాక మానదు.
ఇది కూడా చదవండి: Punarvika : పసిపాప ప్రాణం ఖరీదు రూ.16 కోట్లు
విదేశీయులకు ఒక పాఠం
పాశ్చాత్య దేశాల్లో వైద్య రంగం చాలా అభివృద్ధి చెందింది. కానీ మన దగ్గర ఉన్న ‘జూగాడ్’ (Jugaad) టెక్నాలజీ వారికి లేదు. రేపు పొద్దున ఇతర దేశాల నుంచి కూడా బ్రెయిన్ డెడ్ (Brain Dead) పేషెంట్లను మన దేశానికి పంపించినా ఆశ్చర్యపోనక్కర్లేదు. “యూపీ (Uttar Pradesh) రోడ్లపై ఒక రౌండ్ వేయించి రండి, పేషెంట్ బతికే అవకాశం ఉంది” అని అక్కడి డాక్టర్లు ప్రిస్క్రిప్షన్ రాసినా ఆశ్చర్యం లేదు. దీన్నే మనం ‘రోడ్ హోలిస్టిక్ థెరపీ’ అని పిలవచ్చు. ఆక్సిజన్ సిలిండర్లు, వెంటిలేటర్లు లేకపోయినా పర్వాలేదు కానీ, రోడ్డు మీద గుంతలు మాత్రం కచ్చితంగా ఉండాలి!
వ్యవస్థపై సెటైర్.. Patholeపై సీరియస్ నెస్
ఈ కథనాన్ని కాస్త పక్కన పెడితే, అసలు సమస్య మన రోడ్ల నిర్వహణ. ఒక ప్రాణం బతికింది కదా అని మనం సంబరపడలేం. ఎందుకంటే అదే గుంతల (Pathole) వల్ల వేల మంది ప్రాణాలు కోల్పోతున్నారు. ప్రభుత్వం, అధికారులు ఈ ఘటనను ఒక సాకుగా వాడుకోకుండా చూడాలి.
“రోడ్డు మీద గుంతలు ఉండటం వల్ల మేలు జరుగుతుంది” అనే వాదన కేవలం జోక్ గానే ఉండాలి కానీ, అది పాలసీగా మారకూడదు. ఈ ఘటన ఒక ‘మిరాకిల్’ (Miracle) మాత్రమే. మిరాకిల్స్ ఎప్పుడూ జరగవు. కానీ రోడ్డు ప్రమాదాలు మాత్రం ప్రతిరోజూ జరుగుతున్నాయి.
మౌలిక సదుపాయాల కల్పనలో మనం ఇంకా ఎంత వెనుకబడి ఉన్నామో ఈ ఘటన గుర్తుచేస్తోంది. ఒక మహిళకు పునర్జన్మ లభించడం ఆనందకరమే అయినా, అది మన వ్యవస్థ పనితీరు వల్ల కాదు, మన వ్యవస్థలోని ‘వైఫల్యం’ వల్ల జరిగిందని గుర్తించాలి. వైఫల్యాల వల్ల విజయాలు రావడం అనేది భారత్లో మనం తరచూ చూస్తుంటాం.
ఆలోచింపజేసే సత్యం
“భారతదేశం ఒక వింతల నిలయం.” ఇక్కడ తర్కానికి అందని విషయాలు ఎన్నో జరుగుతుంటాయి. యూపీలో జరిగిన ఈ ఘటన మనకు రెండు విషయాలను నేర్పిస్తుంది:
1. దైవబలం లేదా అదృష్టం అనేది సైన్స్ కన్నా గొప్పది కావచ్చు.
2. మన రోడ్లు ఎంత అధ్వాన్నంగా ఉన్నాయంటే, అవి మృత్యువును కూడా భయపెట్టగలవు.
ప్రభుత్వాలు ఇప్పటికైనా కళ్లు తెరిచి రోడ్లను బాగు చేయాలి. పునర్జన్మల కోసం గుంతలను అలాగే ఉంచడం కంటే, ఉన్న ప్రాణాలు పోకుండా రోడ్లను చదును చేయడం మిన్న. ఈ ఘటనను చూసి మనం నవ్వుకోవచ్చు, కానీ ఆ నవ్వు వెనుక ఉన్న చేదు నిజాన్ని మాత్రం మర్చిపోకూడదు. మన దేశంలో ఒక మనిషి బతకాలన్నా, చావాలన్నా అది మన రోడ్డు మీద ఉన్న గుంతలే నిర్ణయిస్తున్నాయి అంటే మనం ఏ కాలంలో ఉన్నామో అర్థం చేసుకోవాలి.
రోడ్లపై గుంతలు ఉండటం వల్ల ఒక ప్రాణం బతికిందని సంబరపడదామా? లేక అవే గుంతల వల్ల వేల ప్రాణాలు పోతున్నాయని బాధపడదామా? అన్నది మన విజ్ఞతకే వదిలేయాలి. ఏది ఏమైనా, ఆ మహిళకు లభించిన పునర్జన్మకు కారణం ‘గుంత’ (Pathole) అని చరిత్రలో నిలిచిపోతుంది. ఇది నిజంగా భారత్ లో మాత్రమే సాధ్యం!
