Centenarians : ‘శతమానంభవతి’ సాధ్యమేనా..? మరణం మర్చిపోయిన ప్రాంతాలేవి?

శతమానం భవతి” అని ఆశీర్వదించడం మన సంప్రదాయం. కానీ, నిజంగా వందేళ్లు బతకడం ఈ రోజుల్లో సాధ్యమేనా? కాలుష్యం, ఒత్తిడి, రసాయనాలతో కూడిన ఆహారం.. ఇవన్నీ దాటుకుని ‘సెంచరీ’ కొట్టడం ఒక అద్భుతమే. కానీ, ప్రపంచంలో కొన్ని చోట్ల వందేళ్లు బతకడం అనేది చాలా సాధారణ విషయం! అక్కడ ముసలితనం అంటే మంచానికి పరిమితం కావడం కాదు.. కొత్త జీవితాన్ని ప్రారంభించడం. అసలు ఆ దేశాలేంటి? అక్కడి ప్రజల రహస్యమేంటి? యువ భారతం ముసలి భారతంగా మారుతోందా? ఈ ఆసక్తికర విషయాల లోతుల్లోకి వెళ్దాం.

అగ్రరాజ్యం vs ఆయుర్దాయం (USA vs Japan)

ప్రపంచవ్యాప్తంగా వందేళ్లు దాటిన వారిని ‘సెంటెనేరియన్స్’ (Centenarians) అంటారు. ఇక్కడ రెండు దేశాల మధ్య ఆసక్తికరమైన పోటీ ఉంది.

  • నంబర్ గేమ్‌లో అమెరికా: సంఖ్యాపరంగా చూస్తే అమెరికాలోనే అత్యధిక శతాధికులు ఉన్నారు (సుమారు 97,000 మందికి పైగా). దీనికి కారణం అక్కడి అత్యాధునిక వైద్యం, ఆర్థిక స్తోమత. గుండె జబ్బులు, క్యాన్సర్ వంటి వాటిని కూడా జయించి వారు ఎక్కువ కాలం బతుకుతున్నారు.
  • జీవనశైలిలో జపాన్: కానీ, జనాభా నిష్పత్తి (Per Capita) ప్రకారం చూస్తే మాత్రం జపాన్‌దే పైచేయి. జపాన్‌లో ప్రతి 10,000 మందిలో అత్యధిక శాతం మంది వందేళ్లు దాటినవారే. జపాన్‌లోని ‘ఒకినావా’ (Okinawa) దీవిని శాస్త్రవేత్తలు “భూమిపై అత్యంత ఆరోగ్యకరమైన ప్రదేశం”గా అభివర్ణించారు.

బ్లూ జోన్స్ (Blue Zones): మరణం మర్చిపోయిన ప్రాంతాలు

ప్రపంచంలో ప్రజలు ఎక్కువ కాలం జీవించే 5 ప్రాంతాలను ‘బ్లూ జోన్స్’ అంటారు. ఇటలీలోని సార్డినియా, జపాన్‌లోని ఒకినావా, కోస్టారికాలోని నికోయా, గ్రీస్‌లోని ఇకారియా, కాలిఫోర్నియాలోని లోమా లిండా ఈ కోవలోకే వస్తాయి. వారి దీర్ఘాయుష్షు వెనుక ఉన్న అనేక రహస్యాలున్నాయి.

  • హరా హచీ బు (Hara Hachi Bu): ఇది జపాన్ సీక్రెట్. కడుపు పూర్తిగా నిండకముందే.. అంటే 80% నిండినప్పుడే తినడం ఆపేయడం. దీనివల్ల జీర్ణవ్యవస్థపై భారం పడదు.
  • ఇకిగై (Ikigai): ఇది ఒక జపనీస్ ఫిలాసఫీ. “ఉదయాన్నే నిద్రలేవడానికి నీకు ఒక బలమైన కారణం ఉండాలి.” అది మనవళ్లతో ఆడుకోవడం కావచ్చు, తోటపని కావచ్చు. పదవీ విరమణ తర్వాత ‘నేను వృద్ధుడిని’ అని కూర్చోకుండా ఏదో ఒక పనిలో నిమగ్నమై ఉండటమే వారి ఆయుష్షును పెంచుతోంది.
  • సోషల్ నెట్‌వర్క్: ఈ ప్రాంతాల్లో వృద్ధులు ఒంటరిగా ఉండరు. సాయంత్రం అయితే చాలు స్నేహితులతో కలిసి నవ్వుతూ, వైన్ తాగుతూ (మితంగా), కబుర్లు చెప్పుకుంటారు. ఒంటరితనం అనేది ఆయుష్షును తగ్గించే అతిపెద్ద శత్రువు అని వారి నమ్మకం.

విచిత్రమైన మలుపులో భారత్.!

ఇప్పుడు మన దేశం విషయానికి వద్దాం. ఇండియా ప్రస్తుతం ‘యువ దేశం’ (Young Nation). కానీ ఇది ఎల్లకాలం ఉండదు.

  • 1947 to 2024: స్వాతంత్ర్యం వచ్చినప్పుడు సగటు భారతీయుడు 32 ఏళ్లు మాత్రమే బతికేవాడు. ఇప్పుడు అది 70 ఏళ్లకు చేరింది. ఇది వైద్య రంగం సాధించిన విజయం.
  • 2050 నాటి ప్రమాదం: ఐక్యరాజ్యసమితి అంచనా ప్రకారం, 2050 నాటికి ప్రపంచంలోనే అత్యధిక వృద్ధులు ఉన్న దేశంగా భారత్ మారబోతోంది. కానీ జపాన్‌లా మనం ఆరోగ్యంగా ముసలివారవుతున్నామా? అంటే సమాధానం సందేహమే.
  • లైఫ్ స్పాన్ vs హెల్త్ స్పాన్: భారతీయుల ఆయుష్షు పెరుగుతోంది కానీ, ఆరోగ్యం కాదు. 60 ఏళ్లు దాటాక డయాబెటిస్, బీపీ, కీళ్ల నొప్పులతో మందుల మీద బతికే వారి సంఖ్యే ఎక్కువ. అంటే మనం ‘ఎక్కువ కాలం బతుకుతున్నాం కానీ, తక్కువ కాలం ఆరోగ్యంగా ఉంటున్నాం’.

మనం నేర్చుకోవాల్సింది ఏంటి?

మన తాతముత్తాతలు పాటించిన ఆహారపు అలవాట్లే (చిరుధాన్యాలు, ఆకుకూరలు) ఇప్పుడు విదేశీయులు పాటిస్తున్నారు. మనం మాత్రం పిజ్జాలు, బర్గర్ల వైపు వెళ్తున్నాం.

  • కమ్యూనిటీ ముఖ్యం: ఉమ్మడి కుటుంబాలు విచ్ఛిన్నం అయ్యాక వృద్ధుల్లో ఒంటరితనం పెరిగింది. వారిని ఆనందంగా ఉంచగలిగితే, వారి ఆయుష్షు ఆటోమేటిక్‌గా పెరుగుతుంది.
  • నడక: బ్లూ జోన్స్‌లో జిమ్‌లు ఉండవు. వారి దినచర్యలోనే శారీరక శ్రమ ఉంటుంది. మనం కూడా లిఫ్టులు, బైక్‌లు తగ్గించి నడక పెంచాలి.

ముగింపు (Conclusion):

వందేళ్లు బతకడం చేతిలో లేదు.. కానీ ఉన్నన్ని రోజులు ఆరోగ్యంగా బతకడం మన చేతిలోనే ఉంది. జపాన్ ప్రజల నుంచి ‘క్రమశిక్షణ’, అమెరికా నుంచి ‘వైద్య స్పృహ’, మన పూర్వీకుల నుంచి ‘ఆహారపు అలవాట్లు’ తీసుకుంటే.. సెంచరీ కొట్టడం పెద్ద కష్టమేమీ కాదు!

Leave a Comment