Maoists: ఫిబ్రవరి 2026లో జరిగిన ఒక సంచలనాత్మక పరిణామం తెలుగు రాష్ట్రాల రాజకీయ, సామాజిక ముఖచిత్రాన్ని మార్చేలా కనిపిస్తోంది. దశాబ్దాల పాటు అడవిని నమ్ముకుని, తుపాకీ గొట్టం ద్వారానే రాజ్యధికారం సాధ్యమని నమ్మిన మావోయిస్టు అగ్రనేతలు (Maoists) తిప్పిరి తిరుపతి అలియాస్ దేవ్ జీ (Devji), బడే చొక్కారావు అలియాస్ దామోదర్ (Damodar) వంటి వారు జనజీవన స్రవంతిలోకి వచ్చి, రాజకీయ పార్టీ (Political Party) ఏర్పాటు దిశగా అడుగులు వేయడం ఒక చారిత్రాత్మక మలుపు.
నిశ్శబ్ద విప్లవానికి నాంది
తెలుగు నేల విప్లవ పోరాటాలకు పురిటిగడ్డ. గడిచిన నాలుగు దశాబ్దాలుగా ఉత్తర తెలంగాణ అడవులు విప్లవ గీతాలతో, తుపాకీ పేలుళ్లతో మారుమోగాయి. ప్రజాస్వామ్యం (Democracy) అంటేనే బూర్జువా వ్యవస్థ అని, ఎన్నికలు ఒక ప్రహసనమని ఈ దేశ రాజ్యాంగ వ్యవస్థను ధిక్కరించిన మావోయిస్టు పార్టీ అగ్రనేతలు (Maoists) ఇప్పుడు అదే ప్రజాస్వామ్య మార్గంలో నడవాలని నిర్ణయించుకోవడం ఒక ఆశ్చర్యకరమైన, ఆసక్తికరమైన పరిణామం. మావోయిస్టు పార్టీ కేంద్ర కమిటీ సభ్యుడు దేవ్ జీ, రాష్ట్ర కార్యదర్శి దామోదర్ వంటి వారు అజ్ఞాత జీవితాన్ని వీడి, ప్రజల మధ్య ఉండి ప్రజాస్వామ్యయుతంగా పోరాడుతామని ప్రకటించడం కేవలం ఒక లొంగుబాటుగా చూడలేం. ఇది ఒక సిద్ధాంతపరమైన పునరాలోచనగా, మారుతున్న కాలానికి అనుగుణంగా ఎంచుకున్న కొత్త వ్యూహంగా పరిగణించాలి.
ఇది కూడా చదవండి:Caste Card : అధికారంలో అహంకారం.. ఆపదలో ‘అస్తిత్వ’ వాదం!
సాయుధ పోరాటం – ఆశయాలు, వాస్తవాలు
1980వ దశకంలో పీపుల్స్ వార్ (Peoples War) గ్రూపుగా ప్రారంభమై, భూస్వామ్య వ్యవస్థకు వ్యతిరేకంగా, వెట్టిచాకిరీ విముక్తి కోసం నక్సలైట్లు (Naxalites) చేసిన పోరాటం అప్పట్లో సామాన్యుల మద్దతు పొందింది. ‘దున్నేవాడికే భూమి’ అన్న నినాదం గ్రామీణ పేదల్లో ఆశలు రేకెత్తించింది. అయితే, కాలక్రమేణా రాజ్యహింస, ప్రతిహింసల మధ్య ఉద్యమం నలిగిపోయింది. ఒకప్పుడు చదువుకున్న మేధావులు, విద్యార్థులు ఆకర్షితులైన ఈ సిద్ధాంతం, కాలక్రమేణా కేవలం అటవీ ప్రాంతాలకే పరిమితమైంది. సాంకేతికత పెరగడం, పోలీస్ నెట్వర్క్ పటిష్టం కావడం, ప్రభుత్వం ‘ఆపరేషన్ కగార్’ (Operation Kagar) వంటి కఠిన చర్యలు చేపట్టడంతో మావోయిస్టు పార్టీ మనుగడ ప్రశ్నార్థకమైంది. ఇన్నాళ్లూ రాజ్యధికారం కోసం హింసే మార్గమని నమ్మిన వీరు, ఇప్పుడు అహింసాయుత పోరాటం వైపు మళ్లడం వెనుక శారీరక కారణాలు ఉండవచ్చు కానీ, అంతకంటే మిన్నగా రాజకీయ అనివార్యత కనిపిస్తోంది.
Democracyపై నమ్మకం: ఆహ్వానించదగ్గ మార్పు
ఏళ్ల తరబడి ఎన్నికలను బహిష్కరించాలని పిలుపునిచ్చిన నాయకులే ఇప్పుడు ‘ఎన్నికల బరిలోకి’ దిగాలని అనుకోవడం ఒక గొప్ప ప్రజాస్వామ్య (Democracy) విజయం. రాజ్యాంగం కల్పించిన హక్కుల ద్వారానే ప్రజల సమస్యలను పరిష్కరించగలమనే స్పృహ కలగడం శుభపరిణామం. “మేము ప్రజల కోసమే పోరాడాము, ఇకముందు కూడా చట్టబద్ధమైన చట్రంలో ఉండి ప్రజల గొంతుక అవుతాము” అని దేవ్ జీ ప్రకటించడం ఒక సానుకూల సంకేతం. హింస ద్వారా సాధించలేని మార్పును, ప్రజా తీర్పు ద్వారా సాధించేందుకు వారు సిద్ధపడటం ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థపై ఉన్న గౌరవాన్ని పెంచుతుంది.
Maoists రాజకీయ పార్టీ
మావోయిస్టు నేతలు పెట్టబోయే పొలిటికల్ పార్టీ (Political Party) ప్రస్తుతం ఉన్న మూస రాజకీయ పార్టీల కంటే భిన్నంగా ఉంటుందనేది సుస్పష్టం. వారి ఎజెండా ప్రధానంగా ఈ క్రింది అంశాల చుట్టూ తిరిగే అవకాశం ఉంది.
సామాజిక న్యాయం: అట్టడుగు వర్గాలకు, దళితులకు, గిరిజనులకు రాజ్యాధికారంలో వాటా కల్పించడం.
భూ సమస్యలు: ఇప్పటికీ పెండింగ్లో ఉన్న భూ పంపిణీ సమస్యలపై పోరాటం.
జలవనరులు – ప్రకృతి సంపద: గిరిజన ప్రాంతాల్లోని మైనింగ్, అడవుల రక్షణ వంటి అంశాలపై గట్టిగా మాట్లాడటం.
నిజాయితీ రాజకీయాలు: ప్రస్తుతం డబ్బు, మద్యం చుట్టూ తిరుగుతున్న ఎన్నికల వ్యవస్థలో తమ సిద్ధాంత బలంతో నీతివంతమైన ప్రత్యామ్నాయాన్ని చూపడం.
అయితే, వీరు ఏర్పాటు చేసే పార్టీకి ప్రజలు ఎంతవరకు బ్రహ్మరథం పడతారనేది ఒక సవాలు. అడవిలో ఉన్నప్పుడు ఉన్న ఆకర్షణ (Charisma), జనంలోకి వచ్చాక కూడా కొనసాగుతుందా? తుపాకీ గొట్టాన్ని వదిలిన తర్వాత, మాటల తూటాలతో ప్రజలను మెప్పించగలరా? అనేది వేచి చూడాలి.
ఇది కూడా చదవండి: Gopimurthy : ‘రూ.లక్ష’ బిచ్చం వద్దన్న ఒకే ఒక్కడు..!!
సవాళ్లు – విమర్శలు
నక్సలైట్ల రాజకీయ ప్రవేశం అంత సులభంగా సాగే ప్రయాణం కాదు. గతంలో కూడా కొండపల్లి సీతారామయ్య వంటి నేతలు బయటకు వచ్చినా, రాజకీయంగా ఆశించిన ప్రభావం చూపలేకపోయారు.
విశ్వసనీయత: ఇన్నాళ్లూ వ్యవస్థను వ్యతిరేకించి, ఇప్పుడు అదే వ్యవస్థలో భాగమవుతుంటే పాత కేడర్ ఎలా స్పందిస్తుంది? ఇది సిద్ధాంతపరమైన లొంగుబాటా లేక కేవలం ప్రాణరక్షణ కోసం చేసుకున్న ఒప్పందమా? అనే విమర్శలు ఇప్పటికే మొదలయ్యాయి.
ప్రభుత్వ వైఖరి: రాజకీయ పార్టీ (Political Party) పెడతామన్న నాయకులపై పాత కేసులు, వారి రాజకీయ కార్యకలాపాలను ప్రభుత్వం ఎంతవరకు అనుమతిస్తుంది?
ఎజెండా స్పష్టత: మార్క్సిజం, లెనినిజం, మావోయిజం సిద్ధాంతాలను ప్రస్తుత గ్లోబలైజ్డ్ ప్రపంచానికి అనుగుణంగా ఎలా మలుచుకుంటారు? పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థను పూర్తిగా వ్యతిరేకిస్తూ అభివృద్ధిని ఎలా సాధిస్తారు?
ఖర్చు: ఇప్పుడు రాజకీయాలు చాలా ఖరీదైపోయాయి. చాలామంది అభ్యుదయవాదులు రాజకీయాల్లోకి వచ్చి చేతులు కాల్చుకున్నారు. కార్పొరేట్ పాలిటిక్స్ ముందు తట్టుకోలేక వదిలేసి వెళ్లిపోయారు. మరి మావోయిస్టుల పార్టీకి (Political Party) ఆర్థిక అండదండలు ఏ స్థాయిలో ఉంటాయనేది ఆసక్తి కలిగించే అంశం.
మార్పు ప్రజాస్వామ్యానికి బలం
మావోయిస్టు అగ్రనేతల (Maoists) ఈ నిర్ణయం తెలంగాణ రాజకీయాల్లో ఒక కొత్త అధ్యాయానికి నాంది పలకవచ్చు. ప్రజాస్వామ్యం (Democracy) అంటేనే భిన్నత్వంలో ఏకత్వం. నిన్నటి వరకు తుపాకీ పట్టుకున్న చేతులు రేపు అసెంబ్లీలో ప్రజల సమస్యలపై ప్రజాస్వామ్యయుతంగా వాదిస్తుంటే, అంతకంటే కావాల్సింది ఏముంది? వారు తమ సిద్ధాంతాలకు కట్టుబడి ఉంటూనే, రాజ్యాంగ పరిధిలో ఉండి పని చేస్తే అది ఖచ్చితంగా ప్రజాస్వామ్యాన్ని బలోపేతం చేస్తుంది.
వాళ్ల ఎజెండాపై ఇప్పుడు క్లారిటీ లేకపోయినా, ఒక ఉమ్మడి లక్ష్యం కోసం – అది ప్రజా సేవే అయినప్పుడు – ఈ నిర్ణయం స్వాగతించదగినది. యుద్ధం ముగిసింది.. ఇప్పుడు ప్రజాక్షేత్రంలో సిద్ధాంతాల పోరాటం మొదలవ్వాలి. హింస లేని తెలంగాణ సమాజం కోసం, ప్రజాస్వామ్యబద్ధమైన విప్లవం కోసం ఈ మార్పు ఒక ఆశాకిరణం కావాలని ఆశిద్దాం.
